خوشبختانه خانمها زهرا محمدی و صنم فارسی یک روز بعد آزاد شدند اما آقای آریا جعفری عکاس خبرنگار همکار ایسنا از تاریخ یکم آبان همچنان در بازداشت هستند.
اسید پاشی بر چهره و پیکر زنان، جنایتی که هر انسانی را آزرده میکند، توجه افکار عمومی را برانگیخته است.
وظیفه حرفهای رسانهها در چنین موقعیتی اطلاع رسانی دقیق، صحیح و سریع است و اگر رسانهها از اجرای کارکرد حرفهای خود محروم شوند «حق دانستن مردم» سلب، شایعه میداندار و مدیریت بحران دشوارتر میشود.
از آنجا که دانستن حق مردم است رسانهها کوشیدهاند تا به رغم مانعهای گوناگون مردم را از آنچه در جامعه رخ میدهد آگاه کند.
بازداشت آقای آریا جعفری عکاس خبرنگار همکار ایسنا در اصفهان وچند روز پس ازآن بازداشت دوخبرنگار دیگرایسنا پرسشهای نگران کنندهای را مطرح میکند:
بازداشت خبرنگارانی که با تهیه خبر، گزارش و عکس رخدادها را به اطلاع مردم میرسانند، به معنای بازداشتن رسانهها از اطلاع رسانی نیست؟ بازداشتن رسانهها از اطلاع رسانی حق دانستن مردم را از آنان سلب نمیکند؟
خبرنگاران خبرگزاری ایسنا به چه اتهامی بازداشت شده و در کار خبررسانی چه جرمی مرتکب شدهاند؟ هشدار پیاپی به رسانهها درباره پوشش خبری جنایتی نگران کننده چون اسید پاشی چه کمکی به حل مشکل خواهد کرد؟
ما روزنامه نگاران امضاکننده این متن با تاکید بر موازین حرفهای و بر اساس اصول صنفیمان خواستار آزادی آقای آریا جعفری عکاس خبرنگاران همکارخبرگزاری ایسنا در اصفهان هستیم و از نهادها و مقامهای مسوول میخواهیم تا حق قانونی رسانهها را در اطلاع رسانی آزاد و دقیق و حق دانستن مردم را محترم شمرده و رعایت کنند.
نتیجه تحمیل سکوت بر خبرنگاران و رسانههای هرچه باشد به سود مردم و جامعه نیست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر